شماره ۱۴۲ - مرا گویی که عشقت سر نبشتست

مرا گویی که عشقت سر نبشتست
که خاکم را به مهر تو سرشتست ۱

نروید در دلم جز بیخ مهرت
که تخم مهر رویت زود کشتست ۲

چو روی او ندیدم هیچ چهری
بنی آدم نباشد او فرشتست ۳

چه بودی گر چنین بدخو نبودی
نگار خوب رو را این سرشتست ۴

فرو برده به خون دیده ام دست
نگویی ای دلارامم که زشتست؟ ۵

سرانگشتان دلبندم همانا
به خو ناب دل عشّاق رشتست ۶

به ساعدهای سیمین تا دگر بار
کدامین عاشق بیچاره کشتست ۷

مخور غم در جهان خوش باش حالی
بسا گلبوی ماه آسا که خشتست ۸