شماره ۱۴۷ - بدار ای نازنین یار از جفا دست

بدار ای نازنین یار از جفا دست
که بر وصلت نمی باشد مرا دست ۱

طبیب من به حالم رحمتی کن
که در دردت ندارم بر دوا دست ۲

منم افتاده ی عشقت ولیکن
ندارم در فراقت مومیا دست ۳

به آب جور و صابون ستمها
یقین دانم بشست او از وفا دست ۴

مراد من ز جانان وصل باشد
نباشد بر مرادم گوییا دست ۵

مکن بر عمر چندان اعتمادی
نداد اندر جهان کس را بقا دست ۶

زکوة حسن را فرمان دمی کن
چو دارد بر سر راهت گدا دست ۷

مسلمانان مرا از خاک کویت
چه چاره چون ندادم توتیا دست ۸

جهان بیگانه گشت از خویش آن روز
که زد بر دامن آن آشنا دست ۹