شماره ۱۵۵ - دل من با غم عشق تو چنان خو کردست

دل من با غم عشق تو چنان خو کردست
که جهان را به سوی عشق تو یکسو کردست ۱

مردم دیده ی غمدیده ام از دست غمت
خون دل را ز فراقت همه در جور کردست ۲

طوطی جان من خسته قناعت نکند
شکّرین لعل توأش بین که چو بدخو کردست ۳

گل روی تو به بستان ملاحت هردم
بلبل آسای مرا بین که سخنگو کردست ۴

در خیال قد و بالا و میانت باری
تن ما را ز غم عشق تو چون مو کردست ۵

تا ز چوگان دو زلفت ز سر جور و جفا
دل ما را به سر کوی تو چون گو کردست ۶

قوت روحم شده و قوّت جانم بخشید
دل ما در سر زلفین تو تا خو کردست ۷