شماره ۱۵۸ - مرا رخسار مه رویی پسندست

مرا رخسار مه رویی پسندست
که از زلفش مرا بویی پسندست ۱

به ما باری نمی آید ز بد نیک
تو را گر گفت بدگویی پسندست ۲

بگفتم زلف او گیرم فرادست
خطا گفتم مرا بویی پسندست ۳

نه بوی و روی باشد حاصل از دوست
به دلبر خوی دلجویی پسندست ۴

دل من در خم چوگان زلفش
به میدان جفا گویی پسندست ۵

فغان و ناله و زاری درویش
اگر بر هر سر کویی پسندست ۶

تو را از جان جهان جوید که او را
به چشم دل نه هر رویی پسندست ۷