هوش مصنوعی:
این شعر به توصیف زیباییهای طبیعت در فصل بهار میپردازد. جهان مانند باغی پر از گلهای رنگارنگ، سبزهزارهای زمردین و آواز بلبلان است. شاعر از عشق و شادی در این فصل سخن میگوید و از مخاطب دعوت میکند تا از این لحظات گذرا لذت ببرد. در پایان، او از درد فراق و خارهای مسیر عشق شکوه میکند.
رده سنی:
12+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای شعری نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی دارد که معمولاً از سن 12 سالگی به بعد در افراد شکل میگیرد.
شماره ۱۶۵ - جهانی سر به سر چون نوبهارست
جهانی سر به سر چون نوبهارست
به باغستان جان گلها به بارست ۱
زمین همچون زمرّد سبز گشته
همه صحرا ز گل نقش و نگارست ۲
همه بستان پر از گلهای رنگین
هزاران بلبل اندر شاخسارست ۳
لب جو سر به سر خیری و سوسن
درخت ارغوان بس بیشمارست ۴
ز عشق گل میان بوستانها
فغان بلبل و بانگ هزارست ۵
بیا یک دم که با هم خوش برآییم
چو می دانی که عالم در گذارست ۶
چرا از بوستان وصلت ای جان
نصیب خاطر ما جمله خارست ۷
به باغستان جان گلها به بارست ۱
زمین همچون زمرّد سبز گشته
همه صحرا ز گل نقش و نگارست ۲
همه بستان پر از گلهای رنگین
هزاران بلبل اندر شاخسارست ۳
لب جو سر به سر خیری و سوسن
درخت ارغوان بس بیشمارست ۴
ز عشق گل میان بوستانها
فغان بلبل و بانگ هزارست ۵
بیا یک دم که با هم خوش برآییم
چو می دانی که عالم در گذارست ۶
چرا از بوستان وصلت ای جان
نصیب خاطر ما جمله خارست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۱۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۴ - بیا که بی رخ خوبت مرا به دل بارست
گوهر بعدی:شماره ۱۶۶ - شراب هجر تو بسیار خوردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
