شماره ۲۰۴ - بنای خاطر ما از غم تو ویرانست

بنای خاطر ما از غم تو ویرانست
ز سوز عشق رخت آتشیم در جانست ۱

اگر ز من طلبد جان از او دریغم نیست
هزار جان عزیزم فدای جانانست ۲

به عید روی تو گفتم به دل چه چاره کنم
جواب داد که جز جان تو را چه قربانست ۳

بیا که در شب وصل تو جان شیرین را
نهاده بر کف دستم که تا چه فرمانست ۴

شده ملول طبیبان عالم از دردم
از آن که درد مرا روز وصل درمانست ۵

ز وصل خویش تو مجموع کن دل ما را
که خاطرم چو سر زلف تو پریشانست ۶

قدم ز سر کنم و راه شوق بسپارم
که راه کعبه ی مقصودم از بیابانست ۷

کدام بلبل خوش گو چو من بود در باغ
کدام گل چو رخ دوست در گلستانست ۸

سزد که گر نرود پای نارون که دگر
خجل ز قامت رعناش سرو بستانست ۹

بیا ز یاد غمش گو که بر گل رویش
شنیده ای که جهانی هزار دستانست ۱۰