شماره ۲۱۱ - بیا که آتش عشقم ز هجر در جانست

بیا که آتش عشقم ز هجر در جانست
بیا که درد دلم را وصال درمانست ۱

صبا برو بر دلبر سلام من برسان
بگو بیا که جهان از غم تو ویرانست ۲

وفا بریدی و عهدم به باد بردادی
طریق عهد شکستن نه کار مردانست ۳

دلا توقّع یاری مدار ازین دوران
که نام عهد نباشد چه جای پیمانست ۴

به درد عشق رخت بر جهان ترّحم کن
که دوست نیست یکی دشمنم فراوانست ۵

چه نیکبخت کسانی که اهل وصل تواند
چو بخت یار نباشد مرا چه تاوانست ۶

اگرچه دشمن بدگو سرآمدست به جور
تو پای دار دلا زآنکه دست ایشانست ۷

اگر جهان همه طوفان بود به دولت دوست
چو نوح هست به دستم چه غم ز طوفانست ۸