هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و درد فراق یار خود سخن می‌گوید. او یار خود را آفت دو جهان می‌خواند و از بی‌وفایی و رنج‌های عشق شکایت می‌کند، اما با این حال، یارش را مونس جان و امید دل خود می‌داند.
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم عاطفی پیچیده مانند عشق، فراق، و درد است که درک آن‌ها برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.

شماره ۲۱۹ - فاش شد در دو جهان کاو به جهان یار منست

فاش شد در دو جهان کاو به جهان یار منست
آفت هر دو جهان آن بت عیار منست ۱

در غم و حسرت دیدار تو جانا همه شب
آنچه در خواب نشد دیده ی بیدار منست ۲

سرو در باغ وفا با همه دستان که دروست
کی کجا قامت او چون قد دلدار منست ۳

بی وفایی مکن ای دوست که از جور غمت
کار من راست به کام دل اغیار منست ۴

من بیچاره نزارم ز غمش از چه سبب
آن بت عهدشکن در پی آزار منست ۵

با همه تندی و بدخویی و پیمان شکنی
مونس جان و امید دل افگار منست ۶

هر که ما را دگر از صحبت گل منع کند
نیک دانند که در هر دو جهان خار منست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۱۸ - آتشی کز غم هجران تو بر جان منست
گوهر بعدی:شماره ۲۲۰ - این رخ دلبند تو ماه تمام منست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.