هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر عشق عمیق شاعر به معشوق است که با توصیف زیباییهای او و احساسات ناشی از جدایی و وصال همراه است. شاعر از عناصری مانند ماه، خال سیاه، زلف پریشان و لب جانبخش برای توصیف معشوق استفاده کرده و احساسات خود را با ترکیباتی مانند آب حیات، شهد وصال و آهوی شیرافکن بیان میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات بهکار رفته در شعر نیاز به دانش ادبی و تجربهی زندگی بیشتری دارد تا بهطور کامل درک شوند.
شماره ۲۲۰ - این رخ دلبند تو ماه تمام منست
این رخ دلبند تو ماه تمام منست
خال سیه کار تو دانه و دام منست ۱
روشنی وصل تو نیست چو صبح رخت
زلف پریشان تو تیره چو شام منست ۲
از لب جان بخش تو هست مرا زندگی
مایه ی آب حیات گفت ز جام منست ۳
از تو جدا گشتنم گرچه به ناکام بود
لعل لب شاهدان نیک به کام منست ۴
شهد وصالش نگر در دهن دیگریست
صبر ز هجران تو تلخ به کام منست ۵
من دو جهان را فدا کرده ام و مشکل آن
کان بت دلخواه را ننگ ز نام منست ۶
وز پی آن تندخو گشت بسی دل کنون
آهوی شیرافکنش شکر که رام منست ۷
خال سیه کار تو دانه و دام منست ۱
روشنی وصل تو نیست چو صبح رخت
زلف پریشان تو تیره چو شام منست ۲
از لب جان بخش تو هست مرا زندگی
مایه ی آب حیات گفت ز جام منست ۳
از تو جدا گشتنم گرچه به ناکام بود
لعل لب شاهدان نیک به کام منست ۴
شهد وصالش نگر در دهن دیگریست
صبر ز هجران تو تلخ به کام منست ۵
من دو جهان را فدا کرده ام و مشکل آن
کان بت دلخواه را ننگ ز نام منست ۶
وز پی آن تندخو گشت بسی دل کنون
آهوی شیرافکنش شکر که رام منست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۰۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۹ - فاش شد در دو جهان کاو به جهان یار منست
گوهر بعدی:شماره ۲۲۱ - به روز بازپسین و به صبحگاه الست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.