شماره ۲۲۲ - دردمندیم و لب لعل تو درمان منست

دردمندیم و لب لعل تو درمان منست
وآتشی از لب دلجوی تو بر جان منست ۱

مشکل آنست که در دست و دلم را در جان
حاصلی نیست چو این دل نه به فرمان منست ۲

دل و دینم بربود او و رخ از من پوشید
بی وفایی چه کنم عادت جانان منست ۳

شب همه شب ز خیال تو نمی یارم خفت
روز تا شب به سر کوی تو افغان منست ۴

زاری ما به فلک رفت و به گوشت نرسید
هیچ شک نیست که از بخت پریشان منست ۵

جور بیگانه به هر حال توانم بردن
مشکل آنست که فریاد ز خویشان منست ۶

شد جهان بی سر و سامان و به غورش نرسید
چه توان کرد چو این خوی جهانبان منست ۷