شماره ۲۲۵ - عشق تو مرا در دل و جان نقش نگینست

عشق تو مرا در دل و جان نقش نگینست
مهر رخ خوب تو بلای دل و دینست ۱

چشم تو خطا کرد که خون دل ما ریخت
الّا نه خطا زان مه خورشید جبینست ۲

دل کار خطا کرد که در زلف تو آویخت
زیرا که در آن زلف سراسر همه چینست ۳

یک دوست ندارم به جهان در غم رویت
دشمن چه توان گفت که یک روی زمینست ۴

در دل بجز از مهر رخ خواب توأم نیست
چشم تو چرا با من بیچاره به کینست ۵

گر وعده ی دیدار ندادی دل ما را
هر وعده که دادی نه چنان بود چنینست ۶

گفتند وفا در دل او نیست نه آن بود
امّید من و عهد تو ای دوست همینست ۷

در کار غم عشق تو کردم دل و دین را
دل رفت و اگر جان برود بنده رهینست ۸

خواهم که شوم خاک سر کوی تو ای دوست
لکن چه کنم دشمن بدخو به کمینست ۹

ما دل به جفاهای جهانی بنهادیم
گر میل تو ای دلبر بدمهر بدینست ۱۰