هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه از حافظ، بیانگر درد فراق و عشق شدید شاعر به معشوق است. او از غم هجران، اشک‌هایش مانند غبار لشکر فراق توصیف می‌کند و تنها دغدغه‌اش یاد معشوق است. شاعر با وجود رنج عشق، آن را شیرین می‌داند چون یادگاری از یار قدیمی است.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه عمیق و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی مفاهیم مانند فراق و غم عشق نیاز به بلوغ عاطفی دارد.

شماره ۲۴۲ - ما را سر و کار با نگاریست

ما را سر و کار با نگاریست
دل در خم زلف غمگساریست ۱

از موکب لشکر فراقش
بر دیده ی عشق من غباریست ۲

با بار فراق اوست کارم
بنگر که چه طرفه کار و باریست ۳

کس نیست که با غمش بگوید
ما را بجز انده تو کاریست ۴

خرّم دل عاشقی که او را
در روز وصالش اختیاریست ۵

حال دل تنگ من چه پرسی
آشفته ی طرّه ی نگاریست ۶

در مردم چشم خویش دیدم
از خط تو تیره روزگاریست ۷

در عشق مرا خوشست با غم
کز یار قدیم یادگاریست ۸

ناچیده دلم گلی ز وصلش
در باغ طرب اسیر خاریست ۹

ای باد خبر به دلستان بر
بر خاک درش گرت گذاریست ۱۰

گر هست جهان میان دریا
از دیده و از تو بر کناریست ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۴۱ - باز دل را به غم عشق تو خوش بازاریست
گوهر بعدی:شماره ۲۴۳ - مقصود جهان از دو جهان وصل نگاریست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.