شماره ۲۶۶ - ما را به غم عشق تو دردست دوا نیست

ما را به غم عشق تو دردست دوا نیست
فریاد دلم رس که بدین نوع روا نیست ۱

گفتم که رساند ز من خسته پیامی
چون محرم رازم بجز از باد صبا نیست ۲

ای باد صبا عرضه کن احوال دلم را
کاخر ز چه رو با من مسکینش صفا نیست ۳

تو پادشه هر دو جهانی به حقیقت
لیکن چه کنم چون نظرت سوی گدا نیست ۴

دل را طلبیدم ز سر زلف تو گفتا
ما را سر و پروای چنان بی سر و پا نیست ۵

گفتم مکن ای دوست جفا بر من مسکین
شرمت ز من خسته و ترست ز خدا نیست ۶

بر اهل جهان جور و جفا چند پسندی
در شهر تو نام کرم و بوی وفا نیست ۷