هوش مصنوعی:
این متن به توصیف حالات روحی و معنوی افرادی میپردازد که در جستجوی حقیقت و عشق الهی هستند. آنها در عین حال که در اوج عرش قرار دارند، در دریای مشکلات نیز غوطهور میشوند. این افراد در مسیر سلوک و عشق، گامهای تدریجی برمیدارند و در عین حال از قید عادات و رسوم آزاد شدهاند. آنها در جستجوی حقیقت، از خود فراتر رفته و در عین حال در اسرار الهی غرق شدهاند. این متن همچنین به بیوصفی و بینیازی آنها از هستی و نیستی اشاره میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. مفاهیمی مانند سلوک، عشق الهی، و آزادی از قید عادات و رسوم، برای نوجوانان کمسنوسال ممکن است پیچیده و نامفهوم باشد. بنابراین، این متن برای افراد بالای 16 سال که توانایی درک مفاهیم عمیقتر را دارند، مناسب است.
غزل ۳۱۶ - آنها که در حقیقت اسرار میروند
آنها که در حقیقت اسرار میروند
سرگشته همچو نقطهٔ پرگار میروند ۱
هم در کنار عرش سرافراز میشوند
هم در میان بحر نگونسار میروند ۲
هم در سلوک گام به تدریج مینهند
هم در طریق عشق به هنجار میروند ۳
راهی که آفتاب به صد قرن آن برفت
ایشان به حکم وقت به یکبار میروند ۴
گر میرسند سخت سزاوار میرسند
ور میروند سخت سزاوار میروند ۵
در جوش و در خروش از آنند روز و شب
کز تنگنای پردهٔ پندار میروند ۶
از زیر پرده فارغ و آزاد میشوند
گرچه به پرده باز گرفتار میروند ۷
هرچند مطلقند ز کونین و عالمین
در مطلقی گرفتهٔ اسرار میروند ۸
بار گران عادت و رسم اوفکندهاند
وآزاد همچو سرو سبکبار میروند ۹
چون نیست محرمی که بگویند سر خویش
سر در درون کشیده چو طومار میروند ۱۰
چون سیر بی نهایت و چون عمر اندک است
در اندکی هر آینه بسیار میروند ۱۱
تا روی که بود که به بینند روی دوست
روی پر اشک و روی به دیوار میروند ۱۲
بی وصف گشتهاند ز هستی و نیستی
تا لاجرم نه مست و نه هشیار میروند ۱۳
از ذات و از صفات چنان بی صفت شدند
کز خود نه گم شده نه پدیدار میروند ۱۴
از مشک این حدیث مگر بوی بردهاند
بر بوی آن به کلبه عطار میروند ۱۵
سرگشته همچو نقطهٔ پرگار میروند ۱
هم در کنار عرش سرافراز میشوند
هم در میان بحر نگونسار میروند ۲
هم در سلوک گام به تدریج مینهند
هم در طریق عشق به هنجار میروند ۳
راهی که آفتاب به صد قرن آن برفت
ایشان به حکم وقت به یکبار میروند ۴
گر میرسند سخت سزاوار میرسند
ور میروند سخت سزاوار میروند ۵
در جوش و در خروش از آنند روز و شب
کز تنگنای پردهٔ پندار میروند ۶
از زیر پرده فارغ و آزاد میشوند
گرچه به پرده باز گرفتار میروند ۷
هرچند مطلقند ز کونین و عالمین
در مطلقی گرفتهٔ اسرار میروند ۸
بار گران عادت و رسم اوفکندهاند
وآزاد همچو سرو سبکبار میروند ۹
چون نیست محرمی که بگویند سر خویش
سر در درون کشیده چو طومار میروند ۱۰
چون سیر بی نهایت و چون عمر اندک است
در اندکی هر آینه بسیار میروند ۱۱
تا روی که بود که به بینند روی دوست
روی پر اشک و روی به دیوار میروند ۱۲
بی وصف گشتهاند ز هستی و نیستی
تا لاجرم نه مست و نه هشیار میروند ۱۳
از ذات و از صفات چنان بی صفت شدند
کز خود نه گم شده نه پدیدار میروند ۱۴
از مشک این حدیث مگر بوی بردهاند
بر بوی آن به کلبه عطار میروند ۱۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۵
۴۶۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۱۵ - اصحاب صدق چون قدم اندر صفا زنند
گوهر بعدی:غزل ۳۱۷ - دل ز جان برگیر تا راهت دهند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
