شماره ۳۱۷ - ما را به غیر لطف تو شاها پناه نیست

ما را به غیر لطف تو شاها پناه نیست
زیرا که بنده ای چو من و چون تو شاه نیست ۱

چون پایمال عشق شدم در غم فراق
آخر چرا به وصل توأم دستگاه نیست ۲

دردم به دل رسید چرا ای طبیب من
یک دم به سوی خسته دلانت نگاه نیست ۳

ما را ز دست هجر تو سرمایه در جهان
جز خون دیده بر رخ و رنگ چو کاه نیست ۴

ماییم بی گناه و گنه کار پیش تو
شکر آنکه غیر عشق تو ماه را گناه نیست ۵

گم شد دلم ز دست و یقینم که جای دل
بیرون ز طرّه ی سر زلف سیاه نیست ۶

از چشم من خیال رخ تو نمی رود
ما را به غیر مردم دیده گواه نیست ۷

جانا چه شد چه بود چه کردم که بی سبب
ما را به گلستان وصال تو راه نیست ۸