شماره ۳۳۵ - بیا که بی تو مرا هیچ زندگانی نیست

بیا که بی تو مرا هیچ زندگانی نیست
به هجر لذّت عمری چنانچه دانی نیست ۱

مدار ماه رخ از من دریغ در شب تار
که بی حضور توأم هیچ زندگانی نیست ۲

مرا به روز غمت رنگ زعفرانی هست
به روی دل بجز از اشک ارغوانی نیست ۳

چو چشم دوست شدم ناتوان به غورم رس
چرا که هیچ عجبتر ز ناتوانی نیست ۴

به باد رفت مرا عمر در تکاپویت
گذشت عمر و مرا قوّت جوانی نیست ۵

به جان و دل متعطّش به خاک پای توأم
به سر به بندگی آیم اگر گرانی نیست ۶

به سرو گفتم در باغ حامی گل باش
بگفت کار قدم غیر پاسبانی نیست ۷

بگفتمش به مه ای مه که صورتش برکش
جواب داد که این کار حدّمانی نیست ۸

اگر تو وصل مرا خواهی ای عزیز به جان
مضایقه نتوان کرد رایگانی نیست ۹

ز غصّه خوردن ما هیچ برنیاید کار
حذر جهان ز قضاهای آسمانی نیست ۱۰