هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از درد فراق و عشق بیپایان خود به معشوق سخن میگوید. او زیباییهای معشوق مانند زلفها، قامت، و نرگسچشماش را توصیف میکند و از شیدایی و دیوانگی خود در این عشق مینالد. همچنین، شاعر به قدرت و توانایی معشوق اشاره میکند و از او میخواهد که دستگیر افتادگان باشد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عاشقانه عمیق و احساساتی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی داشته باشد.
شماره ۳۴۰ - دل من در فراق شیداییست
دل من در فراق شیداییست
خسته از درد ناشکیباییست ۱
گر پریشان شدست معذورست
دایماً زان دو زلف سوداییست ۲
عشق او را چگونه شرح دهم
بی سخن در کمال زیباییست ۳
قامتش را چه نسبت است به سرو
اعتدالی به حدّ رعناییست ۴
چه کنم وصف نرگس رعناش
گرچه در عین مجلس آراییست ۵
ای دو دیده که روز و شب حیران
در رخت دیده ی تماشاییست ۶
تا دوتا زلف تو به دست آمد
جامه ی دل ز شوق یکتاییست ۷
دست افتادگان بگیر از غم
چون تو را قدرت تواناییست ۸
این دل خسته را به رغم جهان
سر دیوانگی و شیداییست ۹
نظر کردگار می دانی
که نه بر جاهلی و داناییست ۱۰
خسته از درد ناشکیباییست ۱
گر پریشان شدست معذورست
دایماً زان دو زلف سوداییست ۲
عشق او را چگونه شرح دهم
بی سخن در کمال زیباییست ۳
قامتش را چه نسبت است به سرو
اعتدالی به حدّ رعناییست ۴
چه کنم وصف نرگس رعناش
گرچه در عین مجلس آراییست ۵
ای دو دیده که روز و شب حیران
در رخت دیده ی تماشاییست ۶
تا دوتا زلف تو به دست آمد
جامه ی دل ز شوق یکتاییست ۷
دست افتادگان بگیر از غم
چون تو را قدرت تواناییست ۸
این دل خسته را به رغم جهان
سر دیوانگی و شیداییست ۹
نظر کردگار می دانی
که نه بر جاهلی و داناییست ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۳۰۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳۹ - چرا به سوی من خسته ات نگاهی نیست
گوهر بعدی:شماره ۳۴۱ - ماه رویا مه رویت چه جهان آرائیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.