شماره ۳۵۹ - تا از دو دیده ام رخ آن گل عذار رفت

تا از دو دیده ام رخ آن گل عذار رفت
خواب از دو دیده وز دل تنگم قرار رفت ۱

تا از رخش تمتع جان برنداشت چشم
بی روی مهوشش دل و دینم ز کار رفت ۲

از روزگار تیره ی بدعهد بی وفا
روزم سیاه گشت و در این روزگار رفت ۳

ننشست پای حسرتم از جست و جوی دوست
نگرفت دست ما و ز دستم نگار رفت ۴

او در میان نیامد و هر سوز چشمها
خونم ز دست هجر وی اندر کنار رفت ۵

دستی کمر نکرد کسی در میان ما
تا سرو بوستان دلم از کنار رفت ۶

بس درّ و گوهری که بیفتادم از نظر
تا از نظر مرا بت سیمین عذار رفت ۷

تا روی گل وش تو برفت از جهان لطف
در دیده ای به جای گل سرخ خار رفت ۸

زاری من به هجر وی از حد برفت از آنک
ظلمی صریح بر من مسکین زار رفت ۹