شماره ۳۶۸ - فریاد کان نگار دل از مهر برگرفت

فریاد کان نگار دل از مهر برگرفت
جور و جفا به حال دل ما ز سر گرفت ۱

ترک وفا و مهر و محبت بکرد و باز
یارم برفت بر من و یاری دگر گرفت ۲

چون صبر و طاقتم ز ستمکاریش نماند
دل نیز رفت و دلبرکی خوبتر گرفت ۳

درد دل از طبیب چه پنهان کنی کنون
چون داستان عشق جهان سر به سر گرفت ۴

روزی به رهگذار ز دورم بدید یار
در خشم شد ز ما و به تک راه برگرفت ۵

آهی چنان ز آتش دل در جهان زدم
کز آه من جهان همه از خشک و تر گرفت ۶

چندان ز دیده اشک ببارید مردمک
کز آب دیده ام به جهان ره گذر گرفت ۷