هوش مصنوعی:
شاعر از زیبایی و لطافت گل در زمان صبحگاه سخن میگوید و توصیه میکند که در این فصل دل را از غم دور نگه داریم. او خود را مانند بلبلی میداند که از فراق ناله میکند و به ستایش گل میپردازد. در نهایت اشاره میکند که حتی اگر دنیا پر از طوفان شود، کسی که به دامن نوح (امید) چنگ زده است، نباید نگران باشد.
رده سنی:
15+
متن دارای مضامین عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک برخی از مفاهیم مانند «عین فتوح» یا «دامن نوح» نیاز به دانش ادبی و فلسفی پایه دارد.
شماره ۳۹۲ - بیا لطافت گل را ببین به وقت صبوح
بیا لطافت گل را ببین به وقت صبوح
که تا ز خوف بیاسایدم زمانی روح ۱
به وقت گل دل خود را مدار تنگ ز غم
یقین بدان که درین موسمست عین فتوح ۲
بسان بلبل شوریده دل ز بیم فراق
هزار ناله برآرم من از دل مجروح ۳
به صبح در چمن گل شدم به گل گفتم
به مدح روی تو مادح منم تویی ممدوح ۴
اگر جهان همه طوفان بگیرد او چه غمش
کسی که دست امیدش رسد به دامن نوح ۵
که تا ز خوف بیاسایدم زمانی روح ۱
به وقت گل دل خود را مدار تنگ ز غم
یقین بدان که درین موسمست عین فتوح ۲
بسان بلبل شوریده دل ز بیم فراق
هزار ناله برآرم من از دل مجروح ۳
به صبح در چمن گل شدم به گل گفتم
به مدح روی تو مادح منم تویی ممدوح ۴
اگر جهان همه طوفان بگیرد او چه غمش
کسی که دست امیدش رسد به دامن نوح ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۹۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹۱ - کار عالم همه هیچست چو هیچست به هیچ
گوهر بعدی:شماره ۳۹۳ - چه باشد ار تو ز لطفم کنی زمانی شاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.