هوش مصنوعی: این متن بیانگر احساس تنهایی و بی‌کسی شاعر است که آرزو می‌کند هیچ‌کس مانند او تنها نباشد و از سرزنش دیگران در امان بماند. شاعر به دنبال فقر و ایمان است و از شر و خیر با دیگران دوری می‌جوید. همچنین، او از حیرت و شگفتی در برابر معشوق سخن می‌گوید و آرزو می‌کند که چشم جانش از دیدن روی معشوق سیر نشود.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار می‌باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند تنهایی و سرزنش ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامناسب باشد.

شماره ۴۰۷ - کس به عالم همچو من بی کس مباد

کس به عالم همچو من بی کس مباد
همچو حلقه بر در هرکس مباد ۱

تا ز هر دستی نیابد سرزنش
کار کس در دست هر ناکس مباد ۲

کنج فقر و گنج ایمان ده مرا
گفت و گوی و خیر و شر با کس مباد ۳

بحر ممکن نیست بی خس در جهان
بحر خاطرهای ما را خس مباد ۴

در رخت حیران شده چشمم به سر
دیده ی جان را ز رویت بس مباد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۰۶ - هیچ کس در غم ایام چو من خوار مباد
گوهر بعدی:شماره ۴۰۸ - شبت بی من خسته دل خوش مباد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.