هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و فراق معشوق خود سخن میگوید. او زیبایی معشوق را با سرو مقایسه میکند و از درد فراق و دوری او مینالد. عشق به معشوق جهانی را خوش میآید، اما فراق او ناخوشایند است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از تشبیهات و اصطلاحات ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۴۱۲ - جهان را با غم رویت خوش افتاد
جهان را با غم رویت خوش افتاد
ز رخسارت دلم در آتش افتاد ۱
چرا آن قامت زیبایش از ما
بنامیزد چو سروی سرکش افتاد ۲
نظر در بوستان بر سرو کردم
مرا با سرو قدّش بس خوش افتاد ۳
دل مسکین ما را در فراقت
ز خوان وصل تو غم بخشش افتاد ۴
بر آن روی نگارین نقطه ی خال
ز عنبر بر رخش بس دلکش افتاد ۵
چو بخرامد قدش بر طرف بستان
ببین سرو از قد از رفتارش افتاد ۶
خوش افتادست عشقش بر جهانی
فراق روی خوبش ناخوش افتاد ۷
ز رخسارت دلم در آتش افتاد ۱
چرا آن قامت زیبایش از ما
بنامیزد چو سروی سرکش افتاد ۲
نظر در بوستان بر سرو کردم
مرا با سرو قدّش بس خوش افتاد ۳
دل مسکین ما را در فراقت
ز خوان وصل تو غم بخشش افتاد ۴
بر آن روی نگارین نقطه ی خال
ز عنبر بر رخش بس دلکش افتاد ۵
چو بخرامد قدش بر طرف بستان
ببین سرو از قد از رفتارش افتاد ۶
خوش افتادست عشقش بر جهانی
فراق روی خوبش ناخوش افتاد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱۱ - تا دیده ی من بر رخ همچون قمر افتاد
گوهر بعدی:شماره ۴۱۳ - مرا با قامت آن سرو آزاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.