شماره ۴۱۷ - همی خواهم که آیی در برم شاد

همی خواهم که آیی در برم شاد
که تا باشم زمانی از تو دلشاد ۱

اگر کامم ز لعلت برنیاید
کنم پیش جهانبان از تو فریاد ۲

که دل بربود از ما چشم مستش
بدادم عاقبت چون زلف بر باد ۳

ز یاد او دمی خالی نشد جان
نکرد آن بی وفا یکدم مرا یاد ۴

برای روز وصلت مادر دهر
به یمن طالع عشقت مرا زاد ۵

طبیب من ببالینم نیامد
به یک شربت نکرد او خاطرم شاد ۶

نشستم بر سر کویش بسی سال
که یک روزش نظر بر من نیفتاد ۷

چرا آخر چنین نامهربانی
وفا و مهر از عالم برافتاد ۸

دلم بربود و آنگه قصد جان کرد
جهان و جان فدای جان او باد ۹