شماره ۴۲۰ - فریاد و فغان در غم هجران تو فریاد

فریاد و فغان در غم هجران تو فریاد
تا چند کنی بر من دلسوخته بیداد ۱

تا کی غم هجران بنهی بر دل ریشم
تا کی نکنی یک شبک از وصل خودم یاد ۲

یک دم نزنم بی تو تو دانی که چنین است
با آنکه نیاری ز من خسته دمی یاد ۳

از آتش هجران تو خاکستر محضیم
از ما که رساند به تو پیغام مگر باد ۴

این اشک که می رانمش از رخ بر مردم
با آنکه جگر گوشه بدم از نظر افتاد ۵

گر راست بپرسی سخن مهر و محبّت
با مات نبود ای بت بگزیده ز بنیاد ۶

از ماه رخان جمله جفا گشت مسلّم
گویی به جهان عادت این رسم که بنهاد ۷