غزل ۳۳۲ - چو در غم تو جز جان چیزی دگرم نبود

چو در غم تو جز جان چیزی دگرم نبود
پیش تو کشم کز تو غمخوارترم نبود ۱

پروانه ی تو گشتم تا بر تو سر افشانم
خود چون رخ تو بینم پروای سرم نبود ۲

پیش نظرم عالم چون روز قیامت باد
آن روز که بر راهت دایم نظرم نبود ۳

گفتم خبری گویم با تو ز دل زارم
اما چو تو را بینم از خود خبرم نبود ۴

گفتم که ز تیرت تیز، از چشم تو بگریزم
چون تیر بپیوندد کنج گذرم نبود ۵

در عشق تو صد همدم تیمار برم باید
تنها چکنم چون کس تیمار برم نبود ۶

گفتی که به زر گردد کار تو چو آب زر
جانی بکنم آخر گر آن قدرم نبود ۷

تو چاره کارم کن تا از رخ همچون زر
تدبیر کنم وجهی گر هیچ زرم نبود ۸

بوسی ندهی جانا تا جان نستانی تو
هر دم ز پی بوسی جانی دگرم نبود ۹

عطار ستمکش را دل بود به تو رهبر
دردا که چو دل خون شد کس راهبرم نبود ۱۰