هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عارفانه به توصیف جمال و کمال معشوق می‌پردازد و از عشق و دل‌بستگی شاعر به معشوق سخن می‌گوید. شاعر از زیبایی‌های معشوق مانند خط و خال و زلفین او یاد می‌کند و بیان می‌کند که دلش در گرو عشق اوست. همچنین، شاعر از ناکامی در وصال معشوق و رنج‌های عشق می‌گوید و اشاره می‌کند که زیبایی معشوق همواره در کمال است و زوال نمی‌پذیرد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند جفا و ناکامی در عشق ممکن است برای سنین پایین‌تر سنگین باشد.

شماره ۴۳۷ - تو نظر کن که بت من چه جمالی دارد

تو نظر کن که بت من چه جمالی دارد
بر لب چشمه حیوان خط و خالی دارد ۱

مه و خورشید بهم کس نتواند دیدن
تو ببین بر سر خورشید هلالی دارد ۲

هست خوبان جهان را همه حسن و خط و خال
دل من با سر زلفین تو حالی دارد ۳

در شکنج سر زلف تو وطن ساخت دلم
وز فروغ مه و خورشید ملالی دارد ۴

گر تصوّر کند آن یار که من از در او
باز گردم به جفا فکر و خیالی دارد ۵

تو مکن تکیه برین دور جفاجوی که هم
محنت و دولت ایام زوالی دارد ۶

حسن چون یافت کمالی بکند میل زوال
حسن روی تو بهر لحظه کمالی دارد ۷

حسدم نیست به مال و نه به جاه و نه به ملک
بر کسی هست که با دوست وصالی دارد ۸

چون وصالم ز جمال تو میسّر نشود
مردم دیده ی من خیل خیالی دارد ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۴۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۳۶ - صبوری در غم جانان که دارد
گوهر بعدی:شماره ۴۳۸ - دل من با سر زلف تو هوایی دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.