شماره ۴۵۰ - هجر رویت آب چشم ما به دریا می برد

هجر رویت آب چشم ما به دریا می برد
بوی زلفت صبحدم بادی به هر جا می برد ۱

وعده وصلم دهد چشمت به ابرو هر شبی
باز می بینم که همچون زلف در پا می برد ۲

نقطه ی خال سیاهت را ببین بر گرد لب
آمد و زلف تو را هر دم به سودا می برد ۳

چشم مست فتنه انگیزت به سحر غمزه ها
از همه خلق جهان دلها به یغما می برد ۴

در گلستان چون درآیی ای دو چشمم سرو ناز
بس حسد دانم که او زان قدّ و بالا می برد ۵

از سر کوی تو هر بادی که خیزد صبحدم
بوی زلف مشک بارت را به دریا می برد ۶

آن نگار بی وفا زآن رو که با ما بی وفاست
این کمال بی وفایی بین که بر ما می برد ۷