شماره ۴۵۹ - در دلم بود که دلدار وفا خواهد کرد

در دلم بود که دلدار وفا خواهد کرد
کامم از لعل لب خویش روا خواهد کرد ۱

بر دلم درد بسی بود ز ایام فراق
درد ما را مگر از لطف دوا خواهد کرد ۲

کی گمان برد دل خسته سرگردانم
که بت سرکش ما باز جفا خواهد کرد ۳

چون کسی نیست که پیش تو بگوید حالم
محرم راز دلم باد صبا خواهد کرد ۴

روز هجران تو دانی که من خسته جگر
جان شیرین ز تنم باز جدا خواهد کرد ۵

مرغ جان من دلخسته به تو مشتاقست
ز هوس بر سر کوی تو هوا خواهد کرد ۶

پادشاه غم عشقش چو چنین مغرورست
نظری کی ز وفا سوی گدا خواهد کرد ۷

بر جهان گر صد از این جور نمایی چه کند
به سر و جان تو او غیر دعا خواهد کرد؟ ۸

قامتت را چو ببیند به چمن سرو روان
به هوای قد تو نشو و نما خواهد کرد ۹