شماره ۴۷۴ - تا چند توان درد تو در سینه نهان کرد

تا چند توان درد تو در سینه نهان کرد
در حسرت تو خون دل از دیده روان کرد ۱

با شوق رخت چند کند صبر دل من
پیداست که تا چند ز جان صبر توان کرد ۲

تا سرو روانم نشد از دیده جان دور
خون جگر از دیده غمدیده روان کرد ۳

سرو از حسد قدّ نگارم ز قد افتاد
تا او به چمن قامت رعناش چمان کرد ۴

قدّم چو الف بود ولی بار غم هجر
بر پشت دلم بود نگارا خم از آن کرد ۵

دل رفت به بازار که تا عشوه فروشد
سودش غم عشق آمد و سرمایه زیان کرد ۶

دل نیست زمانی ز غم و یاد تو خالی
یادش ز من خسته نیامد چه توان کرد ۷

با این همه بدمهری و بدخویی و تندی
سر ترک توان و نتوان ترک جهان کرد ۸

گفتا نکنم همچو جهان با تو وفا من
گفتم نکنی این تو و او رفت و چنان کرد ۹