شماره ۴۷۷ - به قول مدّعیان ترک یار نتوان کرد

به قول مدّعیان ترک یار نتوان کرد
به ترک ساعد و دست نگار نتوان کرد ۱

بیا بیا که برآریم یک نفس با هم
که اعتماد بدین روزگار نتوان کرد ۲

درون سینه مجروح ما ز غم زارست
که پیش خلق جهان آشکار نتوان کرد ۳

میان دیده روانست اشک چندانی
به هجر تو که بگویم گذار نتوان کرد ۴

منی که به گل وصلت مدام می بودم
یقین بدان که قناعت به خار نتوان کرد ۵

تراست عاشق شوریده در جهان بسیار
به غایتی که قیاس و شمار نتوان کرد ۶

ز روی خویش مفرمای بیش از این صبرم
چرا که بر سر آتش قرار نتوان کرد ۷