هوش مصنوعی: این متن به موضوعات فلسفی و اخلاقی مانند گذرایی عمر، ناپایداری جهان، و اهمیت استفاده بهینه از زمان می‌پردازد. شاعر از خواننده می‌خواهد که به جای غرق شدن در سرگرمی‌ها و لذت‌های زودگذر، به فکر اصلاح خود و استفاده مفید از عمر باشد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند مرگ و ناپایداری جهان ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین و نامفهوم باشد.

غزل ۳۳۷ - چه سازی سرای و چه گویی سرود

چه سازی سرای و چه گویی سرود
فروشو بدین خاک تیره فرود ۱

یقین‌دان که همچون تو بسیار کس
فکندست در چرخ چرخ کبود ۲

چه برخیزد از خود و آهن تو را
چو سر آهنین نیست در زیر خود ۳

اگر جامهٔ عمر تو زآهن است
اجل بگسلد از همش تار و پود ۴

اگر سر کشی زین پل هفت طاق
سر و سنگ ماننده ی آب رود ۵

ز سرگشتگی زیر چوگان چرخ
چو گویی ندانی فراز از فرود ۶

چو دور سپهرت نخواهد گذاشت
ز دور سپهری چه نالی چو رود ۷

رفیقان هم‌راز را کن وداع
عزیزان همدرد را کن درود ۸

درخت بتر بودن از بن بکن
ز شاخ بهی کن کلوخ آمرود ۹

مکن همچو عطار عمر عزیز
همه ضایع اندر سرای و سرود ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۵۰۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۳۶ - تا سر زلف تو درهم می‌رود
گوهر بعدی:غزل ۳۳۸ - گر نسیم یوسفم پیدا شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.