شماره ۴۸۳ - ناتوان چشم تو تا میل به مخموری کرد

ناتوان چشم تو تا میل به مخموری کرد
دل سرگشته ی من باز ز تن دوری کرد ۱

ای خجل گشته ز روی تو زبان طبعم
که چرا نسبت رویت به گل سوری کرد ۲

تا سر زلف تو چین یافت خطا کرد بسی
که به ملک دل من دعوی فغفوری کرد ۳

تا دل من شود از شهد لبش شیرین کام
مدّتی بر در بستان تو زنبوری کرد ۴

تا مگر درد دل او به سلیمان برد
سالها در کف پای غم تو موری کرد ۵

گفتمش نرگس مست تو چرا رنجورست
گفت مخمور بسی روی به رنجوری کرد ۶

گفت آخر ز چه گشتی تو چنین زار و نزار
گفتم ای جان و جهان بر همه مهجوری کرد ۷