شماره ۴۸۴ - یک دم نگار ما نظری سوی ما نکرد

یک دم نگار ما نظری سوی ما نکرد
رحمی به حال زار من مبتلا نکرد ۱

گفتم وفا کند به غلط با من آن صنم
برگشت از وفا و به غیر از جفا نکرد ۲

شرمش نیامد از من دل خسته ی حزین
گویم که آن چه بود که آن بی وفا نکرد ۳

سلطان حسن بود از آن رو وفا نداشت
از روی مرحمت نظری بر گدا نکرد ۴

بگذشت در چمن بر ما سرو راستی
از روی مردمی گذری سوی ما نکرد ۵

کردیم جان و دل به تو ایثار در جهان
همچون جهان مباش که با کس وفا نکرد ۶

چون حلقه بر درش همه دم سرزنش کشیم
یک شب به ما نگار در وصل وا نکرد ۷