شماره ۴۹۴ - باد بویی ز سوی مصر به کنعان آورد

باد بویی ز سوی مصر به کنعان آورد
درد یعقوب ستم دیده به درمان آورد ۱

دست در گردن باد آرم و در پاش افتم
که نسیمی ز سر زلف پریشان آورد ۲

بنده ی باد صبایم که به هر صبحدمی
هم پیامی به برم از بر جانان آورد ۳

شکر معبود که شد دیده ی جانم روشن
تا صبا سوی جهان بوی گریبان آورد ۴

یوسف مصر دل ما، دل ما را خون کرد
تا که سرگشته سرم باز به سامان آورد ۵

گرچه هم عاقبت الامر به مقصود رسید
لیک در حسرت و غم عمر به پایان آورد ۶

غمزه ی مست دلاویز تو بس خونریزست
جان ما را ز ستم باز به افغان آورد ۷

خبرت هست که در حسرت لیلی رخت
دل مجنون صفتم رو به بیابان آورد ۸

این چه قدست و چه بالا و چه رویست و چه مو
سرو قدش به جهان باز مگر جان آورد ۹