هوش مصنوعی:
شاعر در این متن عاشقانه، از عشق و جذابیت معشوق خود سخن میگوید و با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند باد صبا، آهوی وحشی، ماه و آتش، احساسات عمیق خود را بیان میکند. او از تأثیر معشوق بر جان و تن خود میگوید و از لطف و جمال او به وجد آمده است.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۴۹۷ - صبا بویی ز تو سوی من آورد
صبا بویی ز تو سوی من آورد
جزاک الله که جانم با تن آورد ۱
ز تیغ غمزه ات آهوی وحشی
خراج چشم تو بر گردن آورد ۲
رخت را مه نمی گویم که مه را
شعاع روی تو در خرمن آورد ۳
گریبان مرادم دست بگرفت
که با لطف تو پا در دامن آورد ۴
شرار آتشین این دل تنگ
خلافی در وجود آهن آورد ۵
هوای کوی آن مه روی ما را
دگرباره به سوی مأمن آورد ۶
نمی دانم چه بویست این مگر باد
پیامی از جهان سوی من آورد ۷
جزاک الله که جانم با تن آورد ۱
ز تیغ غمزه ات آهوی وحشی
خراج چشم تو بر گردن آورد ۲
رخت را مه نمی گویم که مه را
شعاع روی تو در خرمن آورد ۳
گریبان مرادم دست بگرفت
که با لطف تو پا در دامن آورد ۴
شرار آتشین این دل تنگ
خلافی در وجود آهن آورد ۵
هوای کوی آن مه روی ما را
دگرباره به سوی مأمن آورد ۶
نمی دانم چه بویست این مگر باد
پیامی از جهان سوی من آورد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۰۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۹۶ - شب فراق تو جانا مرا به جان آورد
گوهر بعدی:شماره ۴۹۸ - کجا دل در غمت آرام گیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.