شماره ۵۰۴ - خوشا مشکی که از زلف تو ریزد

خوشا مشکی که از زلف تو ریزد
خوشا بادا که از کوی تو خیزد ۱

رخت را در چمن گر گل ببیند
ز شرم روی تو دردم بریزد ۲

ز چشم شوخت آهوی تتاری
خورد زنهار و از پیشت گریزد ۳

دلم در کوی تو جان کرده ضایع
به سر خاک رهت تا چند بیزد ۴

ز وصلم شربتی سازنده ندهد
به هجران همچنین با من ستیزد ۵

سخن گویم ز من گر راست پرسی
چو قدّت سرو در بستان نخیزد ۶