شماره ۵۳۷ - هر که را مهر رخ خوب تو در دل باشد

هر که را مهر رخ خوب تو در دل باشد
گر بود غافل از آن وجه نه عاقل باشد ۱

هر که در سلسله ی زلف تو ای جان و جهان
درنیاویخت توان گفت که غافل باشد ۲

گرنه خون جگر از دیده خورم در غم تو
پس مرا از غم عشق تو چه حاصل باشد ۳

جنّت و روضه فردوس نخواهد هرگز
هر کسی را که سر کوی تو منزل باشد ۴

گر سرم در سر سودای تو خواهد رفتن
رفتن من ز سر کوی تو مشکل باشد ۵

من قتیل غم عشقت شده ام باکی نیست
اگرم دست نگارین تو قاتل باشد ۶

مدّت هجر تو از حد شد و می دان به یقین
که مرا هجر تو با مرگ مقابل باشد ۷

چون تو بر دفتر عشّاق رسی نیک ببین
که مگر عاشق دلسوخته داخل باشد ۸