هوش مصنوعی:
شاعر در این غزل از درد هجران و عشق به معشوق میگوید. او معشوق را به ماه و سرو تشبیه میکند و از عشقورزیهای بسیار به او سخن میگوید. شاعر خود را بلبلی غزلخوان میداند که در انتظار دیدار معشوق است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۵۵۱ - آن دل نگویمش من آن سنگ خاره باشد
آن دل نگویمش من آن سنگ خاره باشد
از دست جور هجرت صد جامه پاره باشد ۱
برقع ز روی برکن ای ماه دلفروزم
چون وصل نیست باری یک دم نظاره باشد ۲
ای قدّ همچو سروت در غایت بلندی
سر می کشد قد تو از ما چه چاره باشد ۳
عشّاق روی خوبت بسیار در جهانند
چون من هزار عاشق کی در شماره باشد ۴
من بلبل غزلخوان بر روی چون گل تو
آخر بگو نگارا دستان چه کاره باشد ۵
از دست جور هجرت صد جامه پاره باشد ۱
برقع ز روی برکن ای ماه دلفروزم
چون وصل نیست باری یک دم نظاره باشد ۲
ای قدّ همچو سروت در غایت بلندی
سر می کشد قد تو از ما چه چاره باشد ۳
عشّاق روی خوبت بسیار در جهانند
چون من هزار عاشق کی در شماره باشد ۴
من بلبل غزلخوان بر روی چون گل تو
آخر بگو نگارا دستان چه کاره باشد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۴۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵۰ - گرم یک لحظه بنوازی چه باشد
گوهر بعدی:شماره ۵۵۲ - هر که را در دو جهان همچو تو یاری باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.