شماره ۵۵۴ - هر کرا دل متمایل به جمالی باشد

هر کرا دل متمایل به جمالی باشد
در دو چشمش ز رخ یار خیالی باشد ۱

دل بیچاره ام از دست خیالت خون شد
خرّم آن دم که مرا با تو وصالی باشد ۲

نکنی یاد من خسته مبادا صنما
بر دلت از من بیچاره ملالی باشد ۳

چون قد و قامت تو سرو نروید به چمن
چون لب لعل تو گر آب زلالی باشد ۴

گل چو رنگ رخ تو نیست به بستان جهان
یا به بالای بلند تو نهالی باشد ۵

گفتم ای دل مرو اندر پی دلبر زنهار
که فراق رخ آن دوست وبالی باشد ۶

ای دل خسته فراقش به کمالست مگر
شب هجران تو را نیز زوالی باشد ۷