شماره ۵۹۴ - مژده دادند دلم را که دلا یار آمد

مژده دادند دلم را که دلا یار آمد
غم مخور ای دل غمدیده که غمخوار آمد ۱

زآب چشم تو که سرچشمه حیوان ارزد
میوه شاخ شب وصل تو در بار آمد ۲

گفتم آخر دل بیچاره هجران دیده
ناله و آه سحرگاه تو در کار آمد ۳

از گلستان وصال تو نگارا به چه روی
زان نصیب من دلداده همه خار آمد ۴

دل به بوی شب وصل توبه کویت بگذشت
در سر زلف تو ناگاه گرفتار آمد ۵

بی تکلّف به چمن سرو چمان از قد تست
از قد افتاد چو قدّ تو به رفتار آمد ۶

طوطیان لال شدستند و مکرر شده قند
تا لب لعل تو در خنده و گرفتار آمد ۷

سخن تلخ تو جانا چو شکر نوشیدم
گر صدم تلخی از آن لعل شکربار آمد ۸

قسمم خاک کف پای تو کاندر غم هجر
دلم از جان جهان یک سره بیزار آمد ۹