شماره ۵۹۷ - رسید مژده ی شادی که شاه باز آمد

رسید مژده ی شادی که شاه باز آمد
خلاص یافت دل از غم که دلنواز آمد ۱

نگارم ار چه بسی انتظار می فرمود
چو صد نگار کنونم ز در فراز آمد ۲

مرا ز درد فراقش شکایتی می بود
هزار شکر که آن غمگسار باز آمد ۳

به ناز اگر بخرامد چو سرو در بستان
فغان ز لاله برآید که سرو ناز آمد ۴

به پیش طاق دو ابروی همچو محرابش
هزار زاهد صد ساله در نماز آمد ۵

خیال دوست ندا کرد کای فلان چون تو
بسی کبوتر وحشی به چنگ باز آمد ۶

بساز با غم هجران یار و شادی کن
که کار هر دو جهان از غمش به ساز آمد ۷