شماره ۵۹۸ - ز باد صبح حدیثی مرا به گوش آمد

ز باد صبح حدیثی مرا به گوش آمد
که خیز ای دل مسکین که گل به جوش آمد ۱

زمین ز لاله و خیری و سوسن و شمشاد
به بانگ بلبل شوریده در خروش آمد ۲

چو جام باده به بستان دمید و گل بشکفت
ز چارسوی چمن های و هوی نوش آمد ۳

بگیر گوشه باغی و دامن چمنی
مرا ز هاتف غیبی چنین به گوش آمد ۴

مده ز دست لب جوی و قامتی دلجوی
به گوش جان من از گفته سروش آمد ۵

گلست عارض زیبای یار و لب چون می
زآن جهت ز دهان تو بوی نوش آمد ۶

دلم ز هوش به در رفته بود از هجران
ز بوی عنبر زلف تو باز هوش آمد ۷

شکست طبله عطّار در همه بازار
از آنکه لعل لبانت شکرفروش آمد ۸

چو ناله ام بر دف در جهان شنید هزار
ز شوق روی گل بوستان خموش آمد ۹