خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: شاعر در این متن از درد فراق و عشق ناگسستنی خود می‌گوید. او از معشوق می‌خواهد که به وصال او دل بدهد و با گریه و آتش فراق، دلش را نیازارد. شاعر تأکید می‌کند که در هیچ یک از دو جهان کسی جز معشوق را نمی‌خواهد و حتی در بهشت نیز بدون چهره‌ی او آرامش نخواهد داشت. او از جفای معشوق می‌نالد و می‌گوید کسانی که در غم او ناله می‌کنند، مرد نیستند.

رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه‌ی عمیق و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده‌ی ادبی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.

وصالت دوای دل دردمند
در وصل از این بیش بر ما مبند

مکن گریه چون ابر بر جان من
چو گل بر من و حال زارم مخند

مسوزان مرا از فراق رخت
که او آتش است و دل ما سپند

که دارد بتی مهوش همچو من
دو ابرو کمان و دو گیسو کمند

نخواهم به هر دو جهان جز تو کس
اگر روز حشرم مخیر کنند

نگیرد دلم انس با هیچکس
گرم بی رخ تو به جنّت برند

چو تیر جفایت ببارد ز ابر
نشاید که مژگان به هم برزنند

اگر در غمت ناله ای بشنوی
ز مردان نه مردند ایشان زنند

«جهان ملک خاتون»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir