غزل ۳۵۰ - هر که را ذوق دین پدید آید

هر که را ذوق دین پدید آید
شهد دنیاش کی لذیذ آید ۱

چه کنی در زمانه‌ای که درو
پیر چون طفل نا رسید آید ۲

آنچنان عقل را چه خواهی کرد
که نگونسار یک نبید آید ۳

عقل بفروش و جمله حیرت خر
که تو را سود زین خرید آید ۴

این نه آن عالمی است ای غافل
که درو هیچکس پدید آید ۵

نشود باز این چنین قفلی
گر دو عالم پر از کلید آید ۶

گر در آیند ذره ذره به بانگ
آن همه بانگ ناشنید آید ۷

چه شود بیش و کم ازین دریا
خواجه گر پاک و گر پلید آید ۸

هر که دنیا خرید ای عطار
خر بود کز پی خوید آید ۹