هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از عشق و دلباختگی سخن میگوید. شاعر از درد فراق و سوز عشق مینالد و زیبایی معشوق را توصیف میکند. او از تأثیرات عمیق عشق بر روح و روان خود میگوید و چگونه معشوق با نگاه و زلف پریشانش دل او را اسیر کرده است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد.
شماره ۶۲۷ - دل ستد از دستم و در پا فکند
دل ستد از دستم و در پا فکند
آتش عشقش به دل ما فکند ۱
بانگ ز عشّاق برآمد تمام
زلف ز رخسار چو بالا فکند ۲
زلف پریشان تو باز آن دلم
بردش و در بوته سودا فکند ۳
پرده برانداخت ز روی آفتاب
تابش اندر دل خارا فکند ۴
از نظرم دور نشد یک زمان
تا نظری بر من شیدا فکند ۵
عشق تو بربود ز ما صبر و هوش
در دو جهان حسن تو غوغا فکند ۶
دام سر زلف تو بس صید کرد
مرغ دل ما نه به تنها فکند ۷
آتش عشقش به دل ما فکند ۱
بانگ ز عشّاق برآمد تمام
زلف ز رخسار چو بالا فکند ۲
زلف پریشان تو باز آن دلم
بردش و در بوته سودا فکند ۳
پرده برانداخت ز روی آفتاب
تابش اندر دل خارا فکند ۴
از نظرم دور نشد یک زمان
تا نظری بر من شیدا فکند ۵
عشق تو بربود ز ما صبر و هوش
در دو جهان حسن تو غوغا فکند ۶
دام سر زلف تو بس صید کرد
مرغ دل ما نه به تنها فکند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۸۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۲۶ - سرو قدّت سایه تا بر ما فکند
گوهر بعدی:شماره ۶۲۸ - سایه سرو بلندش گر به ما می افکند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
