شماره ۶۳۹ - هر دم که جان وصال تو را یاد می کند

هر دم که جان وصال تو را یاد می کند
از غصّه جهان دلم آزاد می کند ۱

چشمت بریخت خون دل مردمان به زجر
آن شوخ دیده بین که چه بیداد می کند ۲

سرو قدت چو بگذرد اندر میان باغ
بالاش ناز با قد شمشاد می کند ۳

در صبحدم به سوی گلستان گذار کن
بلبل ز گل شنو که چه فریاد می کند ۴

مسکین دل ضعیف نحیفم به هر نفس
بر وعده وصال تو دل شاد می کند ۵

هر بد که گوید از من دلخسته ام چه سود
مشنو تو زینهار که افساد می کند ۶

بلبل ز بهر گل بکشد جور بر هزار
خسرو ببین چه ظلم به فرهاد می کند ۷