شماره ۶۴۰ - مسکین دلم ز درد تو فریاد می کند

مسکین دلم ز درد تو فریاد می کند
از بس که روز هجر تو بیداد می کند ۱

زین بیش غم منه به دل خسته خاطرم
کز غم رقیب بیهده دل شاد می کند ۲

گر بگذرد قدت چو سهی سرو در چمن
صد بنده را ز لطف خود آزاد می کند ۳

هر دیده ای که قدّ دلارای او بدید
هرگز نظر به قامت شمشاد می کند؟ ۴

سرو سهی چون قامت و بالای تو بدید
برداشت دستها و ز تو داد می کند ۵

مسکین دلم چو محرم رازی نباشدش
هر دم حدیث عشق تو با باد می کند ۶

گوید مرا ز دیده خیالش نمی رود
آن بی وفا ز من نفسی یاد می کند ۷

آن یار تندخوی جفاجوی بی وفا
تا کی خلاف وصل به میعاد می کند ۸

چشمت به غمزه خون جهانی به زجر ریخت
مست و خراب و عربده بنیاد می کند ۹