شماره ۶۴۶ - بیشتر خلق جهان در پی جاه و درمند

بیشتر خلق جهان در پی جاه و درمند
ز وفا دور و جفاجوی و نه اهل کرمند ۱

روزگاریست پرآشوب که از خلق جهان
حذر اولیست که یاران وفادار کمند ۲

وحشتی از همه دارند ندانم که چرا
همچو آهوی چرا گشته ز مردم برمند ۳

بهر یک نان که مبادا به جهانش سفله
هست امکان که تهیگاه هم از هم بدرند ۴

گردش دور فلک را چو بقا نیست چرا
آخر از کار جهان جمله چنین بی خبرند ۵

بنده ی قدّ تو گشتند ز جان تا دانی
سرو نازی که به بالای تو اندر چمنند ۶

دل من آهوی وحشیست که در کوه و درت
گشت سرگشته و عمری که نیامد به کمند ۷