شماره ۶۴۹ - دل را نسیم زلف معنبر دوا بود

دل را نسیم زلف معنبر دوا بود
تا دوست را عنان عنایت کجا بود ۱

من زهر شربت شب هجران چشیده ام
شهد لبت به جام رقیبان چرا بود ۲

من تشنه ام به آب زلال وصال تو
سیراب دیگری ز لبت کی روا بود ۳

حسن و وفا از آنکه ندارند اتفّاق
هر جا که مهوشیست چنین بی وفا بود ۴

بیگانه گشته ای ز من ای دوست بی سبب
جورت بگو چرا همه بر آشنا بود ۵

لطفت مگر بگیردم این دست ناتوان
ورنه بگو که سعی جهان تا کجا بود ۶

ای دل اگر جفا بری از دوست عیب نیست
کار بتان دلبر بدخو جفا بود ۷