شماره ۶۵۹ - از درد دوری تو جانا دلم بفرسود

از درد دوری تو جانا دلم بفرسود
صبر و قرار یکسر عشقم ز دست بربود ۱

گر باورت نباشد از ما غم جهان را
تو سیم اشک ما بین بر چهره زراندود ۲

دیدی که در فراقت ای نور هر دو دیده
نارم به دل فتاده روی مرا چو به بود ۳

بگذاشتی به دردم وز پیش ما برفتی
آری مگر نگارا دلخواه تو چنین بود ۴

کاندر غم فراقت جان را دهم به خواری
گرچه نبود ما را در غم امید بهبود ۵

آهم به هفت گردون رفت از غم فراقت
آری از آتش دل پنهان نمی شود دود ۶

از وصل خود زلالی بر جان تشنه لب ریز
ورنه به آب دیده شستن نداردم سود ۷

بیچاره دل به هجران جان داد در همه عمر
ای نور دیده یک شب در صحبتت نیاسود ۸